Niebo jest bezkresne, jak serce które odzwierciedla
PODRÓŻE KINO
Piękny Świat
Tłumaczenie: Hubert Bartkowiak (H2501) Korekta & Timing: BK201
Kolory zmieniają się codziennie, jak serce które odzwierciedlają
Pióropusze białego dymu przemieniają się w chmury
Ukrywam łzę, która spaść ma zaraz
Gdy to, w co wierzysz rozpaść się ma
Zamykam oczy i modlę się
Nawet, gdy zapada noc, nie mogę spać będąc całkiem sama
W ciemności zamknę oczy
I wsłucham się w skrzące gwiazdy
Nie mogę poddać się, będę nawet boso biec
Jak księżyc na błękitnym niebie
Podtrzymuję w sobie ducha i wyciągam swoje ręce
Świat...
nie jest piękny.
"pośrodku pustyni · a"
- Szczęście początkującego · a -
- Jeśli taka ma być cała podróż, trudno to będzie znieść.
Jeszcze nie jest za późno, więc wróćmy do siedziby mistrza.
Cóż Kino, zdecydowałeś by upiec się na pustyni. Ale co ze mną?
Być pochowanym w piasku, wraz ze zmumifikowanym Kino, pośrodku pustyni, to nie to czego pragnę.
- Och, zamknij się!
- Wiesz, bogowie...
Bogowie podróżników...
Chcą ci powiedzieć, Kino, że niemożliwe jest podróżować.
- Może...
- Więc...
- Nie mam mowy.
- To prawda...
Gdy już zdecydujesz, nie zmieniasz zdania.
I myślę, że już czas podjąć decyzję.
Albo wrócić do siedziby mistrza, albo trwać tu i skończyć jako mumia.
- Żadne z tych.
- Kino.
Najważniejszą rzeczą dla podróżnika jest determinacja.
Tak samo dla nowego, jak i dla weterana.
Słuchasz mnie?
- Kino.
- Hermes.
- O co chodzi?
- Najważniejszą rzeczą dla podróżnika jest rzecz, która ostatecznie ocala go po walce z samym sobą.
- Cóz to za rzecz?
- To szczęście.
"Kraj, w którym ludzie współodczuwają troski innych"
- Widzę Cię. -
- Wiedziałem, że to się stanie.
- Co się stanie?
- To fałszywa mapa. Sklep nas wykiwał.
Mówili, że wykonano ją ledwie miesiąc temu,
i że będzie stąd widać kolejny kraj - jest tylko urwisko.
- Hm... A ta droga powinna biec prosto...
- Więc mówię, że nas wykiwano.
- Ale do tej chwili była dobra.
- Widzisz? To ten kraj. Jest tuż przed nami.
- Hej, te sępy mają oko na Kina, bo chcą Kina na obiad.
- Teraz sam zrobiłem się głodny.
Czy kiedykolwiek zazdrościłeś ptakom?
- Wszyscy ludzie i maszyny mają cel, Kino.
Motocykli i ludzi niestworzono by latać.
- "Oglądanie szybującego ptaka...
sprawia, że chcesz podróżować".
- Czyje to słowa?
- Zapomniałem.
- Więc Kino kontynuuje przygodę, bo śnił na jawie, gdy patrzał na niebo i ptaki?
- Cóż... Dosyć! Jestem głodny.
- No, nie... Kino.
Chyba nie myślisz o przekroczeniu urwiska...
- Nie myślę o sobie, jako o podróżniku, który tworzy szlaki tam, gdzie nie można ich stworzyć, Hermes.
- Te słowa trochę mnie uspokoiły.
Czy nie zazdrościsz...
czasem ptakom?
- Następnym razem, zanim coś kupię, powinienem zaufać ludziom.
- Co tak nagle?
- Tę mapę zrobiono miesiąc temu. Tę także.
- Chyba masz rację.
Świat szybko się zmienia...
A mówi się, że nie ma innego wroga niż czas.
Nie ma więc uzasadnienia dla tej przygody, Kino.
Nadal możemy poznać ten świat czytając o nim.
- Zadaniem motocykli jest, by jeździli na nich ludzie, nie?
A zadaniem poszukiwacza przygód jest prowadzenie przygód.
Tak właśnie jest.
- Co zamierzasz zrobić?
- Tam jest droga.
- Powinna tam być.
"Kiedy tylko ludzie patrzą w niebo, oglądając szybującego ptaka,
Sprawia, żę też pragniesz wyruszyć w podróż."
"Kto to powiedział?"
"Zapomniałem...."
- Kontrola wstępu.
Będziemy mogli zjeść obiad.
- Jeszcze nic nie wiemy.
- Myśl pozytywnie.
- Jest tu kto...
"Witamy panie podróżniku."
"Rozpoczniemy kontrolę wstępu."
"Proszę więc odpowiadać na pytania."
- Proszę wprowadzić liczbę osób, i ilość dni pobytu.
Jedna osoba...
- Nie zapomnij o mnie.
- Jeden motocykl...
Trzy dni pobytu.
Gotowe.
- Te maszyny są bardzo wygodne.
- Jednak nadal nie widać ludzi.
- A jeśli nikogo nie ma w mieście?
- Nie możliwe...
- Witaj, panie podróżniku.
Przyjmij to, proszę.
- Co to?
- Miejsce dla poszukiwaczy przygód?
- Życzymy miłego pobytu.
- Tak... Hm, a co z jedzeniem?
- To bardzo przyjazny kraj.
- Dziękuję za posiłek.
- Smakowało panu?
- Tak. Było bardzo smaczne.
Było mi miło.
- Dziękujemy za wizytę.
- Ile to będzie?
- Jak było?
- Smakowicie.
- To wszystko?
- I było bardzo... tanio.
- Hej, Kino, czy na pewno możemy zatrzymać się w takim luksusowym miejscu?
- To tu, chyba...
Ma być tanio...
- To na pewno tu?
Cena jest taka sama, tak?
Pomylili mnie z jakimś księciem, czy co?
Nie wezmę odpowiedzialności za żadne ukryte koszty.
- Życzę... miłego... pobytu.
- Brak mu ducha...
- Co będziesz robił jutro, Kino, jeśli nie ma tu żadnych ludzi?
- Jutro o tym pomyślę.
Dobranoc.
Tłumaczenie: Hubert Bartkowiak (H2501) Korekta & Timing: BK201
- Gotowe. Jedziemy.
- Broń i reszta...
- Ta z dżungli?
- Tak, ta. Skończyłeś ją czyścić?
- Tak, jest bardzo czysta.
- Nie sądzę, byśmy kogoś dzisiaj spotkali.
- Wszystko na to wskazuje.
- Jeśli Kino zostanie w tym kraju,
może stać się królem.
- To nie w moim stylu.
- Przecież wiem.
- Jeśli jest tu chociaż jedna żyjąca osoba...
- To co?
- Jak musi się czuć?
- Tutaj na pewno nikogo nie ma.
- Dobrze dla świata, że są na nim kraje takie jak ten.
Przyjmowanie tułających się podróżników nie sprawia problemów.
- Wypatrzyłem.
- Co?
- Są tu ludzie.
Ale...
Pozamykali się we własnych domach.
Nikt poza nie nie wychodzi.
I...
- I?
- Są sami.
Nikt z nich nie ma rodziny.
- Jutro będę tutaj ostatni dzień.
Kino, w każdym kraju jaki odwiedza, pozostaje trzy dni.
- Tyle czasu mi wystarczy, by wyrobić sobie opinię o kraju.
Poza tym, gdybyśmy zostawali dłużej, nie moglibyśmy odwiedzić pozostałych krajów.
- Po ucieczce od Prezydenta, razem z Kinem odwiedziłem wiele krajów, ale...
był tylko jeden kraj, w którym Kino zdecydował zatrzymać się na dłużej niż trzy dni.
- Ale ostatecznie, i tak został tam trzy dni.
Może to było kłamstwo.
Powód, by zostawać przez trzy dni w każdym kraju.
Boi się tego,
że jeśli pozostanie dłużej niż trzy dni, to polubi to miejsce.
Więc, jeśli je polubi, i osiądzie tam...
Nie będzie już podróżnikiem.
Jeśli tam osiądzie,
Nie będzie podróżnikiem...
- Jeśli wyjedziemy z tamtego miejsca,
Będziemy mogli zatrzymać się tylko na przedmieściach.
- Co...?
- Chyba przechodzi ciężkie chwile.
- No, dalej. Wychodź.
- Przepraszam.
Witam...
- Wyglądało poważnie.
- Spróbuję. Czy ty...
- Tak?
- Odczytujesz moje myśli?
- Nie.
- Ja, również nie.
- Uf...
A ja nie mogę odebrać twoich myśli.
- Ach, naprawdę?
Jesteś podróżnikiem?
To dlatego nie potrafisz czytać w myślach.
Ile to już lat z nikim nie rozmawiałem?
- Jeśli pozwolisz, czy mógłbym cię o coś zapytać?
Dlaczego ten kraj... Dlaczego każdy żyje tu sam?
- To miejsce...
W tym kraju ludzie współodczuwają troski innych.
- Czujesz ból innych ludzi?
- Może kiedyś o tym słyszałeś.
Stać się osobą, która będzie odczuwać ból innych.
Ludzie ranią się nawzajem, bo nie wiedzą, co czują inni.
Każdy, kto zrozumie oczekiwania i lęki innych, nigdy nie wda się w kłótnię, czy walkę.
Wszyscy tak myśleliśmy.
- Co rozumiesz przez "my"?
- Taka była polityka kraju.
Technologia maszyn szybko się tu rozwijała.
Wszystkie ciężkie zajęcia wykonują maszyny.
Naukowcy wykorzystywali to do odkrywania nowych technologii.
Nauczyli się stymulować nieużywane wcześniej partie mózgu.
A to, zaprowadziło ich do umiejętności czytania w myślach.
- Czytacie w czyichś myślach?
- To bezpośrednia komunikacja między dwoma umysłami.
- Bezpośrednia komunikacja...
- Tak. Właśnie tak.
- Odbieraliśmy i nadawaliśmy myśli, ale dialog nie był wystarczająco dobry.
Piękno słów nie zawsze było zdolne do powiedzenia czegoś pięknego.
Mowa ma wiele wad.
Jednak zespół wybitnych uczonych umożliwił dialog myślowy.
Po wypiciu płynnych maszyn jakie wynaleźli
nie musielibyśmy mówić, a tylko rozmawiać w myślach.
Sądziliśmy, że to będzie cudowne.
Więc ludzie zaczęli pić płyn.
- Każdy w tym kraju?
- Pomyśl.
Jeśli ludzie potrafią komunikować się poprzez myśli, a tylko ty jeden nie?
Trudno byłoby ci do tego przywyknąć.
Myśl, że wszyscy są połączeni dodawała spokoju ducha.
Wszyscy tak uważali.
- I co się stało?
- Opowiem wam, co mnie się przydarzyło.
Wtedy, była kobieta, którą kochałem, i o którą dbałem.
Zdecydowałem się wyznać jej swoją miłość.
Ale po wypiciu płynu...
Jej myśli przyszły do mnie...
Zakochaliśmy się z wzajemnością.
Myśleliśmy, że jesteśmy najszczęśliwszą parą na świecie.
Ale nasze życie legło w gruzach.
Ona była skupiona na ogrodzie.
Ale mnie on nie interesował.
Ja byłem skupiony na muzyce.
Ale ona się nią nie interesowała.
To był powód napięć między nami.
Staraliśmy się myśleć inaczej i nie czytać sobie w myślach.
Ale te zamiary również były odbierane.
"Nie wiesz, że tego nie lubię?"
"Co ty robisz?!"
"Ty... Nic nie wiesz."
"Głupi, czy co?" "Nie bądź egoistką!"
Odbieraliśmy wszelkie drobiazgi, które nas denerwowały.
I wzajemna nienawiść narastała.
Nienawiść rosła, a my w niej grzęźliśmy.
Baliśmy się myśleć, i baliśmy się wiedzieć.
Nawet jeśli ciebie nie krzywdzono, to i tak odbierałeś cierpienie kogoś innego.
Trudno to sobie wyobrazić, to było potworne.
Był tylko jeden sposób.
Zamieszkać z dala od innych.
Będąc daleko od kogoś, nie słyszysz jego głosu.
Rozeszliśmy się więc, by nie czytać nikomu w myślach.
Nadal boję się spotkać innych ludzi.
Inni są tacy jak ja.
Możemy żyć w ten sposób, tylko dzięki maszynom.
Żyć rozsiani, znajdując własne szczęście...
W końcu, mogąc czytać w czyichś myślach, nie mógłbyś żyć normalnie.
Dlatego też, nie rodzą się tu dzieci.
Wkrótce, kraj upadnie...
A maszyny nadal tu będą.
- To była bardzo ładna melodia.
- Słuchałem takiej muzyki zanim wynaleziono płyn.
Mówiła, że ta muzyka była urocza.
Ale czy to była prawda?
Po wypiciu płynu, już nigdy nie wysłuchaliśmy tej piosenki.
- Cieszę się, że mogłem z tobą porozmawiać.
- Ja również dziękuję za rozmowę.
Pojadę już...
- Aaa... Hej...
- Tak?
- Może pogadamy jeszcze...
Może zechciałbyś tutaj zamieszkać?
Hermes, też będzie się tu dobrze czuł.
I? Co ty na to?
- Nie, dziękuję. Będę podróżował.
- Ach, tak...
Przepraszam za to...
- Sądzisz, że to tutaj?
- Chyba tak.
- Kino, na końcu patrzeliście tak na siebie.
- Hę? Aa...
- To była miłość?
- Co? Co to ma znaczyć?
- Martwiłem się, że wyjdziesz za tego gościa.
- Patrząc na niego w tamtej chwili, czułem jak modlił się za moje bezpieczeństwo.
- Więc...
- Odpowiedziałem tylko "dziękuję".
- Rozumiem. Ale czy ta wiadomość poszła wprost do niego?
- Może.
Świat nie jest piękny:
I dlatego właśnie jest piękny.
Konwersja do formatu ASS: BK201 © 2008
Tam, we właśnie opadającym deszczu
Ktoś przemaka i trzęsie się z zimna.
Po tym, jak włóczył się po lasach
odwiedzał kraje i poznawał ludzi
Przygoda, która nigdy się nie kończy
Piękny świat
Skąd on się wziął i dokąd płynie?
Piękny świat
Przemierzam go wzdłuż i wszerz
Historia jedzących ludzi
- Chcę żyć. -
Kino, jaki rodzaj rzeczy lubisz?
Zobaczmy, hotel z prysznicem, miękkim i puszystym łóżkiem,
ciepłą zupą, stekiem, fois gras, ryba meuniere, ciastko na deser...
Tylko odnotuje nazwy jedzenia.
Co myślisz o gulaszu z królika?
Nie nawidzę tego, myślę, że na jakiś czas będę się trzymał zdala od tego jedzenia,
ponieważ przypomina mi o ich czerwonych oczach.